Ile papieru nacinanego zużywa każde zamówienie? Sposób na obliczenie

Dystrybutor, który po raz pierwszy zaopatruje się w papier nacinany, potrzebuje przede wszystkim jednej liczby. Ile rolek zużyje każdy klient w ciągu miesiąca?

Oszacowanie zbyt niskie oznacza, że klient skończy papier w środku sezonu sprzedaży.

Oszacowanie zbyt wysokie oznacza, że papier będzie leżał w magazynie przez monsun, co szkodzi zarówno papierowi, jak i gotówce. Wolimy sprzedać Państwu mniej papieru, ale częściej, niż oglądać, jak roczny zapas rozmięka w wilgotnym magazynie.

Tę liczbę można wyliczyć samodzielnie. Liczymy ją na podstawie produktu, a nie na oko. Zróbmy to na metrach papieru w stanie płaskim, a dopiero potem przeliczmy na większą skalę. Papier na produkt to: liczba owinięć na produkt × długość jednego owinięcia × warstwy, przeliczone z metrów rozciągniętych na metry płaskie. Mnożymy to przez liczbę produktów w zamówieniu i liczbę zamówień w miesiącu, dodajemy zmierzony wcześniej margines odpadu i dzielimy przez metry płaskie na jednej rolce. Na koniec sprawdzamy wynik, porównując go z rzeczywistym zużyciem rolek przez dwa tygodnie.

Nikt spoza Państwa stanowiska pakowania nie poda tej liczby wiarygodnie. Dotyczy to również nas, a papier produkujemy w Jaipur dla klientów w Indiach i za granicą.

Możemy natomiast przedstawić metodę, której sam bym użył.

Najpierw wybierz właściwą jednostkę

Papier kupuje się na rolki, a zużywa na metry. Dlatego planować warto w metrach.

Polecam metry płaskie, czyli długość papieru przed rozciągnięciem. Metry rozciągnięte zmieniają się przy każdym podajniku i każdym pakowaczu, więc słabo nadają się na podstawę prognozy. Na etykiecie rolki powinna być podana długość w stanie płaskim. Jeśli jej nie ma, proszę poprosić dostawcę o pisemne potwierdzenie. Gdy zamawiają Państwo u nas, również rozmawiamy w metrach płaskich.

Działają także gramy. Kilogram tego samego papieru to zawsze ta sama ilość papieru, bez względu na to, co pisze na rolce.

Metoda w ośmiu krokach

1. Pogrupuj produkty w kilka rodzin rozmiarowych, na przykład małe, średnie, duże i nietypowe kształty. Kilka grup w zupełności wystarczy. Większa szczegółowość rzadko zmienia wynik.
2. Dla jednego typowego produktu z każdej grupy zmierz długość jednego owinięcia. Jest to obwód produktu w jego najszerszym miejscu plus niewielki zakład, aby można było zawinąć koniec.
3. Policz warstwy, których Państwa pakowacze faktycznie używają. Obserwuj ich pracę. Nie przepisuj liczby z instrukcji pakowania.
4. Policz owinięcia na produkt. Wysoki wazon może wymagać dwóch arkuszy obok siebie, a komplet sześciu szklanek potrzebuje sześciu owinięć.
5. Pomnóż: liczba owinięć na produkt × długość jednego owinięcia × warstwy. Otrzymasz papier rozciągnięty na produkt.
6. Podziel przez współczynnik rozciągnięcia, aby uzyskać metry płaskie na produkt.
7. Pomnóż przez liczbę produktów w zamówieniu, wziętą z danych o zamówieniach, a następnie przez liczbę zamówień w miesiącu.
8. Dodaj zmierzony margines odpadu i podziel przez metry płaskie na jednej rolce.

Pomiar współczynnika rozciągnięcia

Odetnij kawałek papieru o długości jednego metra w stanie płaskim i zaznacz oba końce. Przeciągnij go przez podajnik albo rozciągnij ręcznie, tak jak robią to Państwa pakowacze, i zmierz długość po rozciągnięciu. Długość rozciągnięta ÷ długość płaska to Państwa współczynnik.

Powtórz pomiar pięć razy i weź średnią. Następnie poproś drugiego pakowacza o to samo.

Możecie być zaskoczeni, jak bardzo różnią się wyniki dwóch osób.

Nie przejmujcie cudzego współczynnika. Jeden z amerykańskich patentów na papier z nacięciami rozciągliwymi (opublikowany w marcu 2016) opisuje konstrukcję, która może zwiększyć długość o około 213%. Inne wzory cięcia rozciągają się znacznie mniej. Nasz przewodnik czym jest papier nacinany wyjaśnia, dlaczego cięcie i sposób ciągnięcia zmieniają wynik.

Przykład obliczeń

Wyobraźmy sobie sklep internetowy sprzedający ceramiczne kubki i miski. Wszystkie poniższe liczby to założenia na potrzeby tego przykładu, a nie wartości standardowe. Zaokrągliłem je celowo, aby rachunek był łatwy do prześledzenia. Każdą z nich zastąpcie własnym pomiarem.

Teraz skład zamówień. Załóżmy, że średnie zamówienie zawiera 1,5 kubka i 0,5 miski.

Papier płaski na zamówienie = (1,5 × 0,60) + (0,5 × 0,70) = 0,90 + 0,35 = 1,25 m.

Następnie odpad. Załóżmy, że zmierzyliście 10% na pierwsze ściągnięcia, które się zerwały, oraz owinięcia wykonane od nowa. Daje to 1,375 m, co zaokrąglałbym w górę do 1,4 m na zamówienie.

Przy 3000 zamówień miesięcznie sklep zużywa 3000 × 1,4 = 4200 metrów płaskich.

Jeśli na etykiecie rolki jest 250 metrów płaskich, sklep potrzebuje 4200 ÷ 250 = 16,8 rolki. Przyjmijmy 17 rolek miesięcznie.

Pomiar na linii pakowania

Rachunek daje pierwszą prognozę. Linia pokazuje prawdę, i ufam jej bardziej. Oto trzy sposoby pomiaru, od najprostszego do najdokładniejszego.

1. Licznik rolek. Gdy świeża rolka trafia do podajnika, zapisz datę i liczbę zamówień z danego dnia na naklejce na gilzie. Gdy się skończy, zapisz to ponownie. Zamówienia spakowane ÷ zużyte rolki dadzą liczbę zamówień na rolkę. To moja ulubiona metoda, bo bardzo trudno się w niej pomylić.
2. Licznik ściągnięć. Przez jeden dzień pakowacz stawia kreskę za każdy oderwany arkusz. Zmierz dziesięć arkuszy, aby uzyskać średnią. Liczba arkuszy × średnia długość daje metry rozciągnięte, które przeliczacie za pomocą swojego współczynnika.
3. Kontrola wagi. Zważ rolkę przed i po zmianie oraz zanotuj liczbę spakowanych zamówień. Zużyte gramy ÷ (gramatura GSM × szerokość w metrach) daje metry płaskie.

Przeprowadźcie co najmniej jedną pełną zmianę, uwzględniając najwolniejszego i najszybszego pakowacza. Jeden staranny pakowacz w spokojny poranek da liczbę, która nie przetrwa przedświątecznego szczytu.

Następnie porównajcie wynik z linii z wynikiem z rachunku.

Jeśli są bardzo różne, nie zamawiajcie jeszcze. Wróćcie do stanowiska, policzcie rzeczywiste warstwy i zmierzcie kilka prawdziwych arkuszy. Zwróćcie też uwagę na zerwania na początku każdego ściągnięcia, bo zerwane początki po cichu się sumują.

Odpad jest częścią zużycia

Część papieru nigdy nie trafia do klienta. Chodzi o pierwsze ściągnięcie z nowej rolki, arkusz, który się zerwał, albo owinięcie, które kierownik kazał wykonać od nowa.

Liczcie go, bo za niego płacicie.

Jeśli odpad wydaje się wysoki, sprawdźcie najpierw hamulec podajnika i warunki przechowywania, zanim obwinicie pakowaczy. Wilgotny papier łatwiej się rwie, a zbyt mocno dociśnięty hamulec rwie nawet dobry papier. Nasz przewodnik po podajnikach do papieru nacinanego omawia hamulec.

Szczyty, sezony i dni wyprzedaży

Średnie miesięczne ukrywają szczyty.

Dla indyjskiego sprzedawcy internetowego tygodnie przed Diwali mogą wyglądać zupełnie inaczej niż czerwiec. Dla klienta eksportera w Europie szczyt może przypadać na listopad i grudzień.

Radziłbym prognozować miesiąc szczytowy osobno. Papier jest objętościowy, dlatego zapas na szczyt warto budować przez kilka tygodni, zamiast przyjmować wszystko jedną dostawą.

Zapas bezpieczeństwa i moment ponownego zamówienia

Punkt ponownego zamówienia to poziom zapasu, przy którym składacie kolejne zamówienie. Wzór jest prosty:

Punkt ponownego zamówienia = papier zużyty w czasie dostawy + zapas bezpieczeństwa.

Czas dostawy to liczba dni od złożenia zamówienia do chwili, gdy rolki leżą na Państwa półce. Obejmuje transport i Państwa własne przyjęcie towaru. Używajcie rzeczywistej wartości, a nie najlepszego scenariusza, który obiecał przewoźnik.

Weźmy sklep z przykładu. Przy 17 rolkach miesięcznie zużywa nieco ponad 4 rolki tygodniowo. Załóżmy, że dostawa trwa trzy tygodnie. To około 13 rolek zużytych w czasie oczekiwania. Do tego dodajemy około tygodniowe zużycie, czyli mniej więcej 4 rolki, jako zapas bezpieczeństwa na spóźnioną ciężarówkę lub pracowity tydzień. Sklep powinien zamówić ponownie, gdy stan spadnie do około 17 rolek.

Nie mogę podać jednej właściwej wielkości zapasu bezpieczeństwa. Zależy ona od tego, jak bardzo tygodniowe zużycie się waha i jak pewne są dostawy. Stabilny biznes z dostawcą w pobliżu potrzebuje mniej. Importer czekający na transport morski potrzebuje więcej.

Zbyt duży zapas także ma swoją cenę. Papier, który miesiącami czeka w wilgotnym magazynie, może wyjść z niego słabszy, niż do niego wszedł, a nasz przewodnik po przechowywaniu i wilgotności wyjaśnia dlaczego.

Dla dystrybutorów: prognozowanie dla klientów

Dystrybutor prognozuje na dwóch poziomach: zużycie klienta, a następnie własny zapas. Sprzedajemy zarówno dystrybutorom, jak i markom, więc widzimy obie strony. Kiedy nowy klient pyta o papier nacinany, zadałbym mu pięć pytań:

1. Jakie są jego najważniejsze produkty i ich rozmiary.
2. Ile zamówień miesięcznie teraz i w najbardziej pracowitym miesiącu.
3. Średnią liczbę produktów w zamówieniu.
4. Czy używa podajnika i jakiego typu.
5. Jak długo może czekać na dostawę od Państwa.

To te same pięć pytań, które zadamy Państwu, jeśli zwrócicie się do nas po towar.

Następnie dajcie klientowi rolkę próbną i poproście o przeliczenie rolek. Dwa tygodnie rzeczywistych danych są warte więcej niż jakakolwiek liczba z rozmowy handlowej.

Zsumujcie miesięczne zużycie klientów, dołóżcie własny czas dostawy i bufor, a otrzymacie plan zapasów. Obserwujcie każdego klienta, którego zużycie nagle skacze. Może to być wzrost. Może to być też nowy pakowacz, który wkłada pięć warstw tam, gdzie wystarczą trzy. Obie możliwości zasługują na telefon.

Jeśli chcieliby Państwo drugiej opinii o swoich liczbach, proszę przesłać nam rozmiary produktów i wolumeny zamówień przez formularz kontaktowy. Chętnie przejdziemy z Państwem przez obliczenia, nawet jeśli papier kupujecie gdzie indziej.